Ω! Τι υπέροχη εκδρομή!
– Εισαγωγή στην πλοκή, στη λογική και στους ήρωες του μυθιστορήματος –
– Εισαγωγή στην πλοκή, στη λογική και στους ήρωες του μυθιστορήματος –
|
Η όποια «λογική» του μυθιστορήματος γίνεται φανερή στο εδώ ηχογραφημένο απόσπασμα από το βιβλίο.
Οι προσεκτικοί αναγνώστες θα την αντιληφθούν εύκολα. |
Οι χαρακτήρες στο μυθιστόρημα ξεχωρίζουν για ορισμένες ενδιαφέρουσες ιδιότητες. Τις σκιαγραφεί αυτό το βίντεο.
|
|
|
|
Συνεντεύξεις για το βιβλίο από 19-22.05.23 και στη συνέχεια εδώ.
Ελάχιστα για την πλοκή
Δεκέμβρης του 2016. Δεκαπέντε άνθρωποι κι ένα σκυλί συγκεντρώνονται σε μια απόμερη ακτή της Βάρκιζας. Συμμετέχουν σ' ένα ιδιότυπο «μνημόσυνο» ύστερα από την απροσδόκητη απώλεια δύο συντρόφων, ενός πρώην ναυτικού και της μεξικανής γυναίκας του. Aυτή η παραθαλάσσια σύναξη υποχρεώνει να συγχρωτιστούν για λίγες ώρες διαφορετικοί άνθρωποι και παρόλο που, εκ πρώτης όψεως, δεν φαίνεται να συμβαίνει κάτι συνταρακτικό, τίποτε μετά από αυτό δεν είναι πλέον το ίδιο. Για κανέναν.
Το Ω! Τι υπέροχη εκδρομή! καταγράφει, με λεπτομέρειες (και σε αντίστιξη με μια σειρά από σημαντικά, κατά τον συγγραφέα, συμβάντα των ετών 2012-2020) την καθημερινότητα όλων αυτών όπως βιώνεται αγχωτικά υπό το βάρος ενός αλλόκοτου, άρρωστου νέφους που καλύπτει την επικράτεια, νέφους που βαθμιαία εξωθεί όλο και περισσότερους ανθρώπους από την άκρα ταπείνωση στην άκρα εξαγρίωση.
Το Ω! Τι υπέροχη εκδρομή! αποτελεί, τυπικά, συνέχεια του προηγουμένου μυθιστορήματος του συγγραφέα (Φλλσστ, φλλσστ, φλλλσσστ, Τόπος 2020). Ήδη στο κλείσιμο εκείνου του τόμου σβήνουν οι γερασμένες φωνές κάποιων ηρώων. Εδώ νέες φωνές, νέοι ήρωες προβάλουν στο προσκήνιο. Διεκδικούν μια ελευθερία πέρα από κάθε γνωστή ιστορική προσδοκία, περίπου πρωτόγονη, ως μέλλον (ή τέλος) αυτού του καιρού και αυτής της χώρας.
Το Ω! Τι υπέροχη εκδρομή! καταγράφει, με λεπτομέρειες (και σε αντίστιξη με μια σειρά από σημαντικά, κατά τον συγγραφέα, συμβάντα των ετών 2012-2020) την καθημερινότητα όλων αυτών όπως βιώνεται αγχωτικά υπό το βάρος ενός αλλόκοτου, άρρωστου νέφους που καλύπτει την επικράτεια, νέφους που βαθμιαία εξωθεί όλο και περισσότερους ανθρώπους από την άκρα ταπείνωση στην άκρα εξαγρίωση.
Το Ω! Τι υπέροχη εκδρομή! αποτελεί, τυπικά, συνέχεια του προηγουμένου μυθιστορήματος του συγγραφέα (Φλλσστ, φλλσστ, φλλλσσστ, Τόπος 2020). Ήδη στο κλείσιμο εκείνου του τόμου σβήνουν οι γερασμένες φωνές κάποιων ηρώων. Εδώ νέες φωνές, νέοι ήρωες προβάλουν στο προσκήνιο. Διεκδικούν μια ελευθερία πέρα από κάθε γνωστή ιστορική προσδοκία, περίπου πρωτόγονη, ως μέλλον (ή τέλος) αυτού του καιρού και αυτής της χώρας.
|
Ω! Τι υπέροχη εκδρομή!
>> Ένα μυθιστόρημα που ανιχνεύει την αλήθεια και την ομορφιά στις ελάχιστες αντοχές μιας βιασμένης κοινωνίας. >> Ένα μυθιστόρημα για τα μικρά μεγάλα πράγματα της ομορφάσκημης ζωής: τη φιλία, την αγάπη, τη συντροφικότητα. >> Μια τρυφερή ιστορία αλληλεγγύης που πείθει ότι ακόμα και το απροσδόκητο κάποτε κατορθώνεται. |
|
|
O άνθρωπος με τις έως τώρα ιδιότητές του είναι περιττός.
Eίναι περιττός ο ελεύθερος χρόνος – όταν δεν αναλώνεται στην αργυρώνητη κατανάλωση. Eίναι περιττός ο έρωτας – όταν δεν αναπαράγει την εικόνα του διαφημισμένου ζευγαριού. Eίναι περιττό το σώμα – όταν υπερβαίνει τις λιγοστές μηχανικές κινήσεις της «πολιτισμένης ζωής». Eίναι περιττή η οργανωμένη κοινωνία – όταν ενδιαφέρεται για άλλη αξία πέρα από την χρηματιστηριακή αξία χρήσης των μελών της. Aλλά και κάθε αντίσταση αίφνης εμφανίζεται περιττή. Διότι ο Πολίτης που ξέραμε δεν υπάρχει πια. Mόνον ο πολίτης του Όργουελ ζει στο παγκόσμιο δορυφορικό χωριό – κι ας μην θέλουμε να το πιστέψουμε. |
Το παραπάνω απόσπασμα δεν είναι από το μυθιστόρημα. Είναι από ένα άρθρο του Ά. Μ. γραμμένο / δημοσιευμένο πριν 25 χρόνια. Κι είναι πάνω στην κεντρική ιδέα αυτού του άρθρου που αναπτύσσεται όλη η ιστορία του Ω! Τι υπέροχη εκδρομή!
|
Κατεβάστε εδώ όλο το άρθρο:
|
| ||
Bασικοί άξονες του τόμου
Ω! Τι υπέροχη εκδρομή!
«Βοήθημα» για τον επίμονο αναγνώστη της Τριλογίας των Κολυμπητών
Ω! Τι υπέροχη εκδρομή!
«Βοήθημα» για τον επίμονο αναγνώστη της Τριλογίας των Κολυμπητών
Α. Το παρελθόν (δηλ. στο Φλλσστ, φλλσστ, φλλλσσστ): μια γυναικοκτονία προσφιλούς προσώπου από χρυσαυγίτες (η μεξικάνα Ινέθ), μια απώλεια (ο λοστρόμος Νώντας) λόγω αγάπης.
Αυτό αποτελεί μάθημα για 4 κολυμπητές που ακόμα κι αν είχαν καλές προθέσεις στη ζωή τους δεν χρειάστηκε να θυσιάσουν κάτι, δεν χρειάστηκε να αγαπήσουν. Μάθημα που, πλέον, τους καθιστά πιο δεκτικούς σε οτιδήποτε απρόοπτο, ξένο, καινούργιο.
Β. Απτές συνέπειες στη ζωή τους από εκεί κι έπειτα (δηλ. μετά το παρελθόν στο Φλλσστ):
1. Για τον ένα κολυμπητή, τον μανιάτη Θωμά Μπαγασάκο: Η βαθμιαία διάλυση του μανιάτικου Οίκου του, για διαφορετικούς λόγους, από τα παιδιά και τις γυναίκες τους. Η συνοχή του Οίκου ήταν ψεύτικη: βασιζόταν αποκλειστικά στην πυγμή του.
2. Για τον Θωμά Ακαμάτη: πείθει τη γυναίκα του ότι αν και ΚΚΕ μπορούν θαυμάσια να θεωρούν συντρόφους ανθρώπους τόσο διαφορετικούς ιδεολογικά όπως τον Μπαγασάκο (που έκανε ακόμα και στην ΕΠΕΝ) ή τον Πουλόπουλο που ομνύει στον Ανδρέα Παπανδρέου.
3. Για τον Θωμά Πουλόπουλο: κατανοεί ότι η σχέση ανάμεσα στον Αρτέμη και τη Μιράντα είναι αναπόφευκτη. Αποδέχεται και τους δύο ως παιδιά του.
4. Για τον δάσκαλο που γενικώς κρατά μια υπεροπτική στάση (αυτή τη διανοούμενου) απέναντι στους πάντες: σιγά σιγά αναγνωρίζει απ' τη μια τα λάθη της δικής του αριστερής νεότητας, απ' την άλλη τα δίκια της σύγχρονής του νεότητας, όπως του Αριστοτέλη και της Μιράντα, σε ένα πνεύμα αλλολοδιδακτικής συνεύρεσης μαζί τους.
Γ. Γεγονότα που επηρεάζουν από κοινού τη ζωή όλων:
1. Η καύση / αποτέφρωση του λοστρόμου από τους φίλους του στο ξερονήσι το λεγόμενο της Ινέθ.
2. Η εμφάνιση των δύο χρυσαυγιτών με τους οποίους οι κολυμπητές είχαν θεωρήσει ότι η ιστορία είχε τελειώσει αφότου τον Οκτώβρη του 16 τους πέταξαν στη θάλασσα. Η τεταμένη σχέση ανάμεσα στους χρυσαυγίτες μετά από την απρόσμενη συνάντησή τους. Δεν εμπιστεύονται αλλήλους.
3. Η κρυφή / στενή σχέση Παύλου Μπαγασάκου με χρυσαυγίτη Φλοίδα αλλά και άλλους της οργάνωσης.
4. Η κρυφή συνέργεια Παύλου Μπαγασάκου με τη γυναίκα του και τον πεθερό του για αλλαγή της φυσιογνωμίας των μαγαζιών Θωμά Μπαγασάκου.
5. Ο θάνατος από Αλτσχάιμερ του υπερήλικα Μπαγασάκου καθώς και του ασθματικού Ακαμάτη.
6. Η διαθήκη Θωμά Μπαγασάκου που κληρονομεί το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του και της επιχείρησής του στον μικρότερο γιο του Κωστή.
7. Η μετατροπή των μαγαζιών Μπαγασάκου (με πρωτοβουλία του νεότερου γιου του Κωστή) σε συνεργατική επιχείρηση όπου συμμετέχουν με ίσο ρόλο οι πάντες.
8. Η βαθμιαία εξέλιξη της συντροφιάς των νέων (Αριστοτέλης, Αρτέμης, Μιράντα, οι δύο Αιγύπτιοι ναυτεργάτες) με τους δύο εναπομείναντες ηλικιωμένους σε μορφή χαλαρού, «αλληλοδιδακτικού» κοινόβιου στο σπίτι Πουλόπουλου στην Καστέλλα με αναγνώσεις, συζητήσεις, μουσικές κλπ.
9. Η εισαγωγή του Φούσκα με μέσο στη σχολή της Αστυνομίας. Ο τύπος ταυτόχρονα μετατρέπεται σε delivery boy για κύκλωμα πορνείας με το οποίο επίσης συνεργάζονται Παύλος και Ανδριανή.
10. Η εκ παραλλήλου ανάπτυξη του κοινόβιου σε αλληλέγγυα οργάνωση. Η χαρακτηριστική στάση των πάντων απέναντι στην προσπάθεια να καταπατηθεί το λιμανάκι της Βάρκιζας στο πλαίσιο του προγράμματος «Αthens Riviera».
11. Το κοινωνικό / πολιτισμικό πλαίσιο, η βασική συνθήκη που καθορίζει τη ζωή όλων: το σάβανο-τραχανάς που σκεπάζει όλη την επικράτεια, ο βραχνάς, η σκοτεινιά, η κατάθλιψη, η διάλυση της κοινωνίας υπό το βάρος αυτού του ανεξήγητου φαινομένου.
Στο κεφ. «Intermezzo: Τον καιρό που ένα σάβανο ωσάν πηγμένος τραχανάς έσκεπε τη χώρα 2012-2020» έχουμε σε μορφή χρονικού τη ζωή όλων των ηρώων του βιβλίου ως απλή παρένθεση εμπρός σε μια σωρεία πραγματικών γεγονότων που σκοτεινιάζουν όλη την υφήλιο, όχι μόνο την Ελλάδα. Δεν ζεις έξω από τον καιρό σου, δεν μπορείς να ζεις σε γυάλινο πύργο. Γι' αυτό και το σάβανο-τραχανάς, η δοσμένη κοινωνική συνθήκη του φιλελευθερισμού, καθορίζει τις αντιδράσεις πολλών ανθρώπων που στην κυριολεξία εξαγριώνονται, γίνονται έξω φρενών απέναντι σε όλη αυτή την καταπίεση. Την εξαγρίωση παρακολουθούμε ως μεμονωμένα φαινόμενα (ενώ, φυσικά, δεν είναι) στις μικροδιηγήσεις με τα ζώα.
12. Το επεισόδιο με Λούπε και Φούσκα στα Βοτσαλάκια. Η φυγάδευση της σεξεργάτριας από τα παιδιά του κοινόβιου που εξοργίζει Παύλο Μπαγασάκο και κύκλωμα πορνείας.
13. Η άμεση εμπλοκή του κυκλώματος πορνείας / αστυνομίας. Η αδυναμία να εγκλωβίσουν τους δράστες λόγω της αποφασιστικής στάσης των μελών κοινοβίου. Η εμμονή του Φούσκα να επέμβει με αποτέλεσμα να πυροβολήσει άστοχα Λούπε και Θωμά Πουλόπουλο.
14. Η μέρα δίκης της Χρυσής Αυγής (Οκτώβρης 2020). Η συγκέντρωση πρώτα στα Δικαστήρια της Αλεξάνδρας και ύστερα στο κρυσφήγετο του κοινόβιου στη Βάρη. Ο ενθουσιώδης, επαναστατικός λόγος του Αριστοτέλη και του δάσκαλου για το μέλλον των όποιων κοινωνικών αγώνων.
ΚΑΙ ακόμα:
αντί για τέλος, μια αρχή: τέσσερα χρόνια πιο πίσω, το πολιτικό μνημόσυνο για λοστρόμο και Ινέθ. Εδώ μπαίνουν οι θεμελιώδεις βάσεις για τη δημιουργία του κοινόβιου, για τις όποιες σχέσεις ανάμεσα στα 15 βασικά πρόσωπα του μυθιστορήματος. Αλλά και αχνοφαίνεται η (μικρή πλην υπαρκτή) ελπίδα για μια διαφορετική ζωή.
Αυτό αποτελεί μάθημα για 4 κολυμπητές που ακόμα κι αν είχαν καλές προθέσεις στη ζωή τους δεν χρειάστηκε να θυσιάσουν κάτι, δεν χρειάστηκε να αγαπήσουν. Μάθημα που, πλέον, τους καθιστά πιο δεκτικούς σε οτιδήποτε απρόοπτο, ξένο, καινούργιο.
Β. Απτές συνέπειες στη ζωή τους από εκεί κι έπειτα (δηλ. μετά το παρελθόν στο Φλλσστ):
1. Για τον ένα κολυμπητή, τον μανιάτη Θωμά Μπαγασάκο: Η βαθμιαία διάλυση του μανιάτικου Οίκου του, για διαφορετικούς λόγους, από τα παιδιά και τις γυναίκες τους. Η συνοχή του Οίκου ήταν ψεύτικη: βασιζόταν αποκλειστικά στην πυγμή του.
2. Για τον Θωμά Ακαμάτη: πείθει τη γυναίκα του ότι αν και ΚΚΕ μπορούν θαυμάσια να θεωρούν συντρόφους ανθρώπους τόσο διαφορετικούς ιδεολογικά όπως τον Μπαγασάκο (που έκανε ακόμα και στην ΕΠΕΝ) ή τον Πουλόπουλο που ομνύει στον Ανδρέα Παπανδρέου.
3. Για τον Θωμά Πουλόπουλο: κατανοεί ότι η σχέση ανάμεσα στον Αρτέμη και τη Μιράντα είναι αναπόφευκτη. Αποδέχεται και τους δύο ως παιδιά του.
4. Για τον δάσκαλο που γενικώς κρατά μια υπεροπτική στάση (αυτή τη διανοούμενου) απέναντι στους πάντες: σιγά σιγά αναγνωρίζει απ' τη μια τα λάθη της δικής του αριστερής νεότητας, απ' την άλλη τα δίκια της σύγχρονής του νεότητας, όπως του Αριστοτέλη και της Μιράντα, σε ένα πνεύμα αλλολοδιδακτικής συνεύρεσης μαζί τους.
Γ. Γεγονότα που επηρεάζουν από κοινού τη ζωή όλων:
1. Η καύση / αποτέφρωση του λοστρόμου από τους φίλους του στο ξερονήσι το λεγόμενο της Ινέθ.
2. Η εμφάνιση των δύο χρυσαυγιτών με τους οποίους οι κολυμπητές είχαν θεωρήσει ότι η ιστορία είχε τελειώσει αφότου τον Οκτώβρη του 16 τους πέταξαν στη θάλασσα. Η τεταμένη σχέση ανάμεσα στους χρυσαυγίτες μετά από την απρόσμενη συνάντησή τους. Δεν εμπιστεύονται αλλήλους.
3. Η κρυφή / στενή σχέση Παύλου Μπαγασάκου με χρυσαυγίτη Φλοίδα αλλά και άλλους της οργάνωσης.
4. Η κρυφή συνέργεια Παύλου Μπαγασάκου με τη γυναίκα του και τον πεθερό του για αλλαγή της φυσιογνωμίας των μαγαζιών Θωμά Μπαγασάκου.
5. Ο θάνατος από Αλτσχάιμερ του υπερήλικα Μπαγασάκου καθώς και του ασθματικού Ακαμάτη.
6. Η διαθήκη Θωμά Μπαγασάκου που κληρονομεί το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του και της επιχείρησής του στον μικρότερο γιο του Κωστή.
7. Η μετατροπή των μαγαζιών Μπαγασάκου (με πρωτοβουλία του νεότερου γιου του Κωστή) σε συνεργατική επιχείρηση όπου συμμετέχουν με ίσο ρόλο οι πάντες.
8. Η βαθμιαία εξέλιξη της συντροφιάς των νέων (Αριστοτέλης, Αρτέμης, Μιράντα, οι δύο Αιγύπτιοι ναυτεργάτες) με τους δύο εναπομείναντες ηλικιωμένους σε μορφή χαλαρού, «αλληλοδιδακτικού» κοινόβιου στο σπίτι Πουλόπουλου στην Καστέλλα με αναγνώσεις, συζητήσεις, μουσικές κλπ.
9. Η εισαγωγή του Φούσκα με μέσο στη σχολή της Αστυνομίας. Ο τύπος ταυτόχρονα μετατρέπεται σε delivery boy για κύκλωμα πορνείας με το οποίο επίσης συνεργάζονται Παύλος και Ανδριανή.
10. Η εκ παραλλήλου ανάπτυξη του κοινόβιου σε αλληλέγγυα οργάνωση. Η χαρακτηριστική στάση των πάντων απέναντι στην προσπάθεια να καταπατηθεί το λιμανάκι της Βάρκιζας στο πλαίσιο του προγράμματος «Αthens Riviera».
11. Το κοινωνικό / πολιτισμικό πλαίσιο, η βασική συνθήκη που καθορίζει τη ζωή όλων: το σάβανο-τραχανάς που σκεπάζει όλη την επικράτεια, ο βραχνάς, η σκοτεινιά, η κατάθλιψη, η διάλυση της κοινωνίας υπό το βάρος αυτού του ανεξήγητου φαινομένου.
Στο κεφ. «Intermezzo: Τον καιρό που ένα σάβανο ωσάν πηγμένος τραχανάς έσκεπε τη χώρα 2012-2020» έχουμε σε μορφή χρονικού τη ζωή όλων των ηρώων του βιβλίου ως απλή παρένθεση εμπρός σε μια σωρεία πραγματικών γεγονότων που σκοτεινιάζουν όλη την υφήλιο, όχι μόνο την Ελλάδα. Δεν ζεις έξω από τον καιρό σου, δεν μπορείς να ζεις σε γυάλινο πύργο. Γι' αυτό και το σάβανο-τραχανάς, η δοσμένη κοινωνική συνθήκη του φιλελευθερισμού, καθορίζει τις αντιδράσεις πολλών ανθρώπων που στην κυριολεξία εξαγριώνονται, γίνονται έξω φρενών απέναντι σε όλη αυτή την καταπίεση. Την εξαγρίωση παρακολουθούμε ως μεμονωμένα φαινόμενα (ενώ, φυσικά, δεν είναι) στις μικροδιηγήσεις με τα ζώα.
12. Το επεισόδιο με Λούπε και Φούσκα στα Βοτσαλάκια. Η φυγάδευση της σεξεργάτριας από τα παιδιά του κοινόβιου που εξοργίζει Παύλο Μπαγασάκο και κύκλωμα πορνείας.
13. Η άμεση εμπλοκή του κυκλώματος πορνείας / αστυνομίας. Η αδυναμία να εγκλωβίσουν τους δράστες λόγω της αποφασιστικής στάσης των μελών κοινοβίου. Η εμμονή του Φούσκα να επέμβει με αποτέλεσμα να πυροβολήσει άστοχα Λούπε και Θωμά Πουλόπουλο.
14. Η μέρα δίκης της Χρυσής Αυγής (Οκτώβρης 2020). Η συγκέντρωση πρώτα στα Δικαστήρια της Αλεξάνδρας και ύστερα στο κρυσφήγετο του κοινόβιου στη Βάρη. Ο ενθουσιώδης, επαναστατικός λόγος του Αριστοτέλη και του δάσκαλου για το μέλλον των όποιων κοινωνικών αγώνων.
ΚΑΙ ακόμα:
αντί για τέλος, μια αρχή: τέσσερα χρόνια πιο πίσω, το πολιτικό μνημόσυνο για λοστρόμο και Ινέθ. Εδώ μπαίνουν οι θεμελιώδεις βάσεις για τη δημιουργία του κοινόβιου, για τις όποιες σχέσεις ανάμεσα στα 15 βασικά πρόσωπα του μυθιστορήματος. Αλλά και αχνοφαίνεται η (μικρή πλην υπαρκτή) ελπίδα για μια διαφορετική ζωή.